Mijn literair agent – Paul Zeeprest – zei dat ik me wat meer moet profileren. Eerst lachte ik hem recht in z’n bek uit. Daarna zette zijn opmerking me toch aan het denken. ‘Verdomd,’ zei ik na een tijdje, ‘eigenlijk heb je gewoon gelijk. Weet je wat ik ga doen?’
‘Nou?,’ zei hij gretig.
‘Ik ga weer een meesterwerk schrijven.’
Hij leek teleurgesteld.
Posts tonen met het label Ostracisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ostracisme. Alle posts tonen
Fruitbomen, rozenstruiken, liguster-haag
Ik stond de ligusterhaag te knippen. Over de paden, tussen de tuinen, wandelde een oudere mevrouw. Onder de duindoorn bleef ze staan. Ze zei iets vriendelijks over de honderden bloemen in de boerenjasmijn van mijn overburen en we praatten wat over het voorjaar en over de strenge winter. De mevrouw vertelde dat vrienden van haar vorig jaar een huis met een boomgaard hebben gekocht. In Odijk. Een deel van de fruitbomen die er stonden hebben ze laten kappen om er rozenstruiken voor in de plaats te planten, alleen zijn die afgelopen winter bijna allemaal kapotgevroren. Toen de mevrouw even later groette en weer verder wandelde, bleef ik nog een tijdje staan nadenken over die mensen in Odijk.
‘Want?’
‘Ik weet niet... Ik denk dat die anekdote doet wat literatuur altijd doet: de raadselachtigheid van het leven uitdrukken. En dát komt dan weer doordat in het handjevol woorden dat de vrouw gebruikte de nieuwe eigenaren van die boerderij werden geïntroduceerd. Ook zonder erover na te denken veronderstel je dat ze vol dromen, wensen en verwachtingen naar hun boerderijtje zijn verhuisd – en na de eerste winter beleven ze dan meteen dat drama met die kapotgevroren rozen. Het verhaal gaat dus niet over vernietiging, maar over verlies.'
'...'
'Wat zijn die mensen nog meer kwijt met het sterven van die struiken? Worden ze in wezen afgestoten door de grond waar ze zich net hebben gevestigd? Of zijn ze alleen maar gestraft voor het rooien van die fruitbomen? Of betekent het sterven van de rozen dat hun liefde niet zal kunnen gedijen op nieuwe grond?'
'De kapitale rozenstruiken zijn het offer waarna het stel kan wortelen... tenzij het doodvriezen nog veel groter ramspoed inluidt?'
'Ja, precies!'
'...'
'Het leven geeft tekens en wij proberen die te duiden.’
'...'
'Een verhaal, zelfs in haar allerkleinste vorm, drukt waarheden en mogelijkheden en gelijktijdigheden uit die het niet-verhaal onmogelijk kan overbrengen.'
'Oewaaaaaaaaaaaaaaaa. Sorry, ik vind het súperinteressant wat je allemaal vertelt, maar ik geloof dat ik de afgelopen dagen een beetje teveel sport heb gekeken.'
‘Want?’
‘Ik weet niet... Ik denk dat die anekdote doet wat literatuur altijd doet: de raadselachtigheid van het leven uitdrukken. En dát komt dan weer doordat in het handjevol woorden dat de vrouw gebruikte de nieuwe eigenaren van die boerderij werden geïntroduceerd. Ook zonder erover na te denken veronderstel je dat ze vol dromen, wensen en verwachtingen naar hun boerderijtje zijn verhuisd – en na de eerste winter beleven ze dan meteen dat drama met die kapotgevroren rozen. Het verhaal gaat dus niet over vernietiging, maar over verlies.'
'...'
'Wat zijn die mensen nog meer kwijt met het sterven van die struiken? Worden ze in wezen afgestoten door de grond waar ze zich net hebben gevestigd? Of zijn ze alleen maar gestraft voor het rooien van die fruitbomen? Of betekent het sterven van de rozen dat hun liefde niet zal kunnen gedijen op nieuwe grond?'
'De kapitale rozenstruiken zijn het offer waarna het stel kan wortelen... tenzij het doodvriezen nog veel groter ramspoed inluidt?'
'Ja, precies!'
'...'
'Het leven geeft tekens en wij proberen die te duiden.’
'...'
'Een verhaal, zelfs in haar allerkleinste vorm, drukt waarheden en mogelijkheden en gelijktijdigheden uit die het niet-verhaal onmogelijk kan overbrengen.'
'Oewaaaaaaaaaaaaaaaa. Sorry, ik vind het súperinteressant wat je allemaal vertelt, maar ik geloof dat ik de afgelopen dagen een beetje teveel sport heb gekeken.'
Zeitgeist - The Social Network
Facebook, LinkedIn, Hyves, Twitter – uiteindelijk zijn het, het spel met woorden is hier een spel met betekenis, asociale netwerksites. Vooral bedoeld om instrumentele relaties te onderhouden, anderen te exploiteren en volk waar je toch niks aan hebt uit je virtuele omgeving weg te zeven. De enige wérkelijk onbaatzuchtige band is die tussen moeder en kind, schrijft William Somerset Maugham ergens in Of Human Bondage (1915), maar je begrijpt wat ik bedoel.
Sociale netwerksites zijn de virtuele equivalenten van gated communities – een kwalificatie die geen van de leden uit deze vergelijking flatteert. Vóór het zien van The Social Network wist ik niet dat Facebook is bedacht door Harvardmannen, maar het verbaast me niks. Het is een onsympathiek, corporaal, op uitsluiting gericht balboekje dat vigeert – het is tenslotte een product van marktwerking puur – dat vigeert dankzij menselijke zwakheden (jaloezie, hebzucht, angst er niet bij te horen).
Wel ironisch dat de meeste netwerksites zo rap zijn verworden tot typische middenkadergimmicks – ze lijken je te helpen om op te stijgen tot aan de hoogste luchtlagen, in werkelijkheid zijn het de nagels waarmee je vleugels worden vastgespijkerd aan de staldeur.
Film: The Social Network.
Regisseur: David Fincher.
Eindoordeel: aardig en ooglijk.
Bijzonderheden: geen.
Sociale netwerksites zijn de virtuele equivalenten van gated communities – een kwalificatie die geen van de leden uit deze vergelijking flatteert. Vóór het zien van The Social Network wist ik niet dat Facebook is bedacht door Harvardmannen, maar het verbaast me niks. Het is een onsympathiek, corporaal, op uitsluiting gericht balboekje dat vigeert – het is tenslotte een product van marktwerking puur – dat vigeert dankzij menselijke zwakheden (jaloezie, hebzucht, angst er niet bij te horen).
Wel ironisch dat de meeste netwerksites zo rap zijn verworden tot typische middenkadergimmicks – ze lijken je te helpen om op te stijgen tot aan de hoogste luchtlagen, in werkelijkheid zijn het de nagels waarmee je vleugels worden vastgespijkerd aan de staldeur.
Film: The Social Network.
Regisseur: David Fincher.
Eindoordeel: aardig en ooglijk.
Bijzonderheden: geen.
